ลิลิตโองการแช่งน้ำ

ลิลิตโองการแช่งน้ำ แต่งขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอู่ทอง ต้นฉบับเดิมเขียนเป็นภาษาขอม เป็นวรรณคดีที่อิงความเชื่อทางไสยศาสตร์มีการแต่งเติมเสริมต่อกันมาเรื่อยตั้งแต่สมัยอยุธยา แม้ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์มีการต่อเติม

ผู้แต่ง ตามหลักฐานไม่ปรากฏนามผู้แต่ง แต่ตามที่มีการสันนิษฐานว่าอาจแต่งdกันน่าจะเป็นพราหมณ์ผู้รอบรู้และเป็นผู้ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา

ทำนองแต่ง แต่งเป็นลิลิต กล่าวคือมีร่ายโบราณ ต่อด้วยโคลงห้าหรือโคลงมณฑกคติ

ความมุ่งหมายของการแต่ง เพื่อใช้ในพิธีถือน้ำพิพัฒน์๑สัตยา๒

สาระสำคัญ เนื้อหาเริ่มแรกเป็นการกล่าวถึงพระนารายณ์พระอิศวรและพระพรหมซึ่งเป็นเทพเจ้าของอินเดียต่อไปกล่าวถึงเมื่อโลกหมดอายุสิ้นกัปกัลป์ก็จะมีไฟมาไหม้เผาโลกให้สิ้นหมดไป

พระพรหมจะสร้างโลกข้นมาใหม่แทนโลกเก่าสิ่งมีชีวิตอย่างมนุษย์เกิดขึ้นมาเกิดดวงจันทร์ดวงอาทิตย์มีวันเดือนปีมีพระราชาซึ่งแปลว่าผู้ยังความชอบใจพอใจให้เกิดขึ้นมีการอัญเชิญปู่เจ้าชื่อว่าพระกรรมบดีให้มาร่วมพิธีและให้พรแก่ผู้จงรักภักดีซื่อสัตย์ต่อพระมหากษัตริย์ให้มีความสุขความเจริญสมบูรณ์ด้วยลาภยศศักดิ์อัครฐาน